الناس معرفة بذلك و اشدهم رغبة فى التمييز بين الصدق و الكذب و اعظمهم ذبا عن رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و سلم فهم المهاجرون الى سنته و حديثه و الانصار لهم فى الدين يقصدون ضبط ما قاله و تبليغه للناس و ينفون عنه ما كذبه الكاذبون و غلط فيه الغالطون و من شركهم فى علمهم علم ما قالوه و علم بعض قدرهم و الا فليسلم القوس الى باريها لما يسلم الى الاطباء طبّهم و الى النحاة نحوهم و الى الفقهاء فقههم و الى الحساب حسابهم و الى اهل العلم بالاوقات علمهم ازين عبارت واضح و لائحست كه نزد ابن تيميه يحيى بن معين از جمله كسانيست كه كامل شده است خبرتشان به حال جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و محبت ايشان به آن جناب و راستىشان در تبليغ از آن جناب و هوايشان تابعست براى چيزى كه آن جناب آورده است پس نيست ايشان را غرضى مگر معرفت آنچه آن جناب فرموده است و تمييز كردن آن از آنچه به آن مخلوط مىگردد از كذب كاذبين و غلط غالطين و نيز ازين عبارت واضحست كه نزد ابن تيميه يحيى بن معين از جمله جماعتى هست كه اكمل ناس هستند از روى معرفت صدق از كذب و شديدترين مردم هستند از روى رغبت در تمييز صدق و كذب و عظيم‌ترين مردم مىباشند از روى دفع از جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و ايشان مهاجرين هستند بسوى سنت و حديث آن جناب و انصار آن حضرت مىباشند در دين كه قصد مىكنند ضبط چيزى كه فرموده است آن را و تبليغش بسوى مردم و نفى مىكنند از آن جناب چيزى كه دروغ بسته‌اند آن را كاذبان و غلط كرده‌اند در آن غلط كنندگان و نيز ازين عبارت ظاهرست كه ابن تيميه ديگران را مامور مىنمايد بتدبر در احاديث صحيحه كه تصحيح كرده‌اند آن را يحيى بن معين و امثال او از اهل علم بالحديث و نيز ازين عبارت پيداست كه بزعم ابن تيميه اگر عاقل تدبر نمايد در احاديث ثابته نزد يحيى بن معين و امثال او صدق را از كذب خواهد شناخت و نيز ازين عبارت متضحست كه بنابر زعم ابن تيميه هر كه شريك يحيى بن معين و امثال او شود در علم‌شان خواهد دانست آنچه ايشان گفته‌اند و بعض قدر ايشان را خواهد شناخت و اگر شخصى شريك نشود در علم شان پس مىبايد كه بمفاد مثل مشهور اعط القوس باريها قوس عرفان حديث را بسوى بارى آن كه يحيى بن معين و امثال او هستند سپرد نمايد چنانچه سپرده مىشود بسوى اطبا طبشان و بسوى نحاة نحوشان و بسوى فقها فقه‌شان و بسوى حساب حسابشان و بسوى اهل علم بالاوقات علم‌شان پس جاى تامل و اعتبار اهل امعان و استبصارست كه هر گاه نزد ابن تيميه يحيى بن معين داراى اين همه مفاخر و مآثرست و ابن تيميه ديگران را بتدبر در احاديث مصححه او مامور مىگرداند و ظاهر مىنمايد كه تدبّر در احاديث ثابته نزد او موجب تميز صدق از كذبست و سپردن امر عرفان حديث به او